Voor Marion en Wim

Marion en Wim Goes verhuisden vorig jaar van een ruime eengezinswoning naar een kleiner
appartement. Ze voelen zich al helemaal thuis in hun nieuwe onderkomen.

We voelen ons koning te rijk

Wim: "We woonden al 45 jaar in hetzelfde huis toen Marion twee keer achter elkaar een lelijke val
maakte. Ze kon nog amper lopen. Dan is elke nacht naar beneden moeten om te plassen niet leuk. Zo
kwam onze verhuizing in een stroomversnelling. We zagen er flink tegenop, maar onze dochters zeiden
toen: maak je geen zorgen, wij verhuizen alles. En dat hebben ze gedaan ook". Marion vult aan: "Na
die val kon ik helemaal niets meer. Ik vond dat best confronterend, daar heb ik wel last van gehad.
Onze kinderen hebben zo ongelofelijk veel voor ons  gedaan. Toen we deze woning kregen, hebben ze
vier weken achter elkaar lopen bikkelen. Elke avond en elk weekend waren ze in de weer met behangen,
sausen, van alles. Ze sliepen er nog net niet."

Droomwoning

"Toen ik dit appartement zag, wist ik meteen dat dit het was", vertelt Wim. "We hadden al een paar
andere woningen bekeken en een gesprek gehad met Naïma, de wooncoach. Ik had haar al verteld
dat we graag naar de Aalscholver wilden. Hier in de buurt zijn we namelijk ooit samen begonnen. En
ik had van kennissen gehoord dat dit complex zo mooi was. Dus toen Naïma vertelde dat er een
appartement leeg stond en dat we daar mochten kijken, waren we er natuurlijk als de kippen bij. Ik
was meteen enthousiast: het is ruim, mooi en alles is gelijkvloers. En het uitzicht is schitterend! We
voelen ons de koning te rijk, het voelt echt als een lot uit de loterij."

Thuiskomen

"Spijt hebben we nog geen seconde gehad", vult Marion aan. "We hebben onze oude buurt zien
achteruitgaan. Er was helemaal geen contact onderling meer. Toch had ik het best even moeilijk
om hierheen te verhuizen. Ik kwam rechtstreeks uit het revalidatiecentrum en had amper tijd om aan
het idee te wennen. Mijn dochters hebben toen voorgesteld om afscheid te gaan nemen van ons
oude huis. Dat heb ik gedaan. Stond ik daar in een lege kamer. Maar het heeft wel geholpen."
Wim knikt: "Ik was meteen helemaal blij. We voelen ons echt thuis hier. Dat heeft ook alles te maken
met de mensen om je heen. Je voelt je welkom. Iedereen groet elkaar. Ik heb best veel familie in
de buurt. Dus er is altijd wel iemand die iemand kent die mij weer kent! Er heerst een ontspannen
sfeer. Je kunt altijd wel met iemand een praatje maken. We komen hier echt tot rust. Toen we er
net woonden, kwam zelfs iemand met bloemen langs. Dat vond ik ontzettend aardig." Marion: "Als
ik mensen een tip mag geven, zeg ik: wacht niet te lang! Schrijf je in op Woningnet (DAK) als je nog
gezond bent."